Fiolet manganowy – subtelny historyczny pigment o mineralnym charakterze

 W drugiej połowie XIX wieku chemicy intensywnie pracowali nad tworzeniem nowych pigmentów syntetycznych. Poszukiwano kolorów bardziej trwałych, stabilnych i odpornych na światło niż wiele stosowanych wcześniej pigmentów naturalnych.  

Pod koniec XIX wieku opracowano fiolet manganowy, znany również jako Manganese Violet lub PV16. Jest to syntetyczny pigment oparty na fosforanie manganowo-amonowym, którego charakterystyczna barwa wynika z obecności związków manganu w jego strukturze chemicznej.  

Jego odcień jest chłodny, lekko przygaszony i często kojarzony z lawendą, wrzosem czy ametystem. W porównaniu z wieloma współczesnymi fioletami nie przyciąga uwagi intensywnością, lecz subtelnością.  

Fiolet manganowy szybko zdobył uznanie artystów dzięki bardzo dobrej światłoodporności oraz delikatnemu charakterowi. Szczególnie cenili go akwareliści, ponieważ po rozcieńczeniu pozwala uzyskać miękkie przejścia tonalne i niemal mgielne efekty kolorystyczne. Znalazł jednak zastosowanie również w innych technikach malarskich.  

W przeciwieństwie do intensywnego PV23, znanego jako Dioxazine Violet, fiolet manganowy ma spokojniejszy, bardziej mineralny charakter. Jest transparentny do półtransparentnego, dzięki czemu świetnie sprawdza się tam, gdzie zależy nam na budowaniu subtelnych fioletów, światła i nastroju bez dominowania całej kompozycji.  

I może właśnie dlatego, mimo upływu lat, nadal pozostaje jednym z najbardziej cenionych historycznych pigmentów fioletowych.